nais kong ilahad kinamulatan ko ng kaharasan
at ang buhay ko na puno ng kamalasan
wala naman aong hinangad kundi mapasaya ang aking magulang
ngunit sadyang ako ay kulang para sa kanilang kailangan
hindi ko inisip o sadyaing silay saktan
ngunit taliwas sa isip ko ang nakakamtan
ako na ata ang pinaka masamang anak
labis labis na lang ung akoy mang hamak
ayoko ng ganito
at ayoko na akoy mag ka ganito
parang ninakawan ng ligaya
at sinuklian ng pag luha
ayoko nang imulat ang aking mata
kung puro mali ko lang ang makikita
wala bang naligaw sakin na maganda?
sa lahat ng tao ako lang ba ang walang kwenta?
gusto ko ng payapang buhay sa malinis na paraan
gusto ko matutunan maging masaya at maligaya
panu ngaba? panu nga ba?
